yaz geldi sakinleşti buralar...biraz renk katalım bakalım. kimisi çayda, kimisi ankarada, kimisi köyde, kimisi de evde internetinin başında, benim gibi... can sıkıntısından ne yapacağımı şaşırdığım bilincimin yarı açık yarı kapalı olduğu bir ruh hali içerisindeyim dostlar, kendimi emine beder gibi mutfağa verdim, tekrar sıkıldım, şimdi buralarda antisosyal ergen ayaklarına yatıyorum, film, dizi, face, ve sonunda kendimi burda buldum :) şuan gökhan birbenden uskurt dağını dinliyorum ve bu şarkıyı size armağan ediyorum canlar, özellikle de şu kısmını 'geldi ayriluk vakti, gene deşildi yürek'. ilerde lazım olacak sanırsam :( amaaannn duygusallaşmak istemiyorum yaa :( bir kaç ay önce ladybug'a bu ayrılığın pozitif taraflarını göstermeye çalışıyodum, umutsuz ve komiktim, ama o zamanlar bende işe yaradı. ancak şimdi ne zaman düşünsem tek bir tane bile olumlu yanını göremiyorum, nerde sinir bozucu ayrıntı varsa çörekleniyo yüreğime, bok vardı mezun oldunuz! yüksek lisans yapsanız ? bütün planlar sizinle mümkünmüş gibi, şafak vakti sizsiz izlenmez , konserler de öyle, cem adrian filizsiz çekilmez, mutfakta sabaha kadar dedikodu yapılmaz, yaparız da nereye kadar, ömerlerle bizim sınıfın çirkeflerini mi çekiştirecez :) ay sizsiz bi halt yapamayız işte, yaparız da tadı olmaz. pöff! duygusallaşmak istemiyorum diyenden korkacan arkadaşım, beni de bu hale soktunuz ya helal olsun :)) neyse dostlar gökhan birben paraladı beni ya, bugünlük bu doz size yeter zaten ne zaman okursunuz allah bilir, sizi çoookkk seviyoruumm, iyi ki varsınız :)) XOXO :)))
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder